Temat 7 Polska to mój dom część II

TEMAT: Polska to mój dom część II

1. Zabawy ruchowe.

Smocze minki” – zabawa ruchowa.

Dzieci są małymi smokami a mama jest mamą – smoczycą. Wszystkie dzieci musza wykonywać dokładnie to, co im nakazuje mama. Gdy rodzic klaszcze dzieci – smoczki biegają, podskakują po całej Sali lub podwórku, gdy gra ucichnie dzieci robią miny według polecenia np.: zróbcie groźną minę, smutna minę itd.

Orły” – zabawa ruchowa ćwicząca reagowanie na sygnał.

Dzieci biegają po podwórku, naśladując latające ptaki. Gdy rodzic wypowiada słowa „Orły lądują”, dzieci kucają w dowolnym miejscu.

2. Ćwiczenia ruchowe

– „Sufit – podłoga” – zabawa orientacyjno-porządkowa. Dzieci biegają. Na mocne uderzenie w dłonie przez rodzica zatrzymują się i na hasło: Sufit!, wyciągają się mocno w górę. Na hasło: Podłoga!, przykucają, opuszczając nisko głowy.
–„Huśtawka” – ćwiczenie tułowia. Dobieramy się parami, stoimy naprzeciwko siebie i trzymamy się za ręce. Raz rodzic, raz dziecko robi przysiad, naśladując kołyszącą się huśtawkę. W przysiadzie stopy ustawione na palcach.
– „Tunel” – zabawa z elementem czworakowania. Rodzic robi tunel – szeroki rozkrok, dziecko przechodzi na czworakach przez tunel, kilka razy w jedną i w druga stronę.
– „Zabawa w klaskanie” – ćwiczenie równowagi. Dzieci i rodzice w parach naprzeciw siebie, ustawiają się na jednej nodze i uderzają dłońmi o dłonie.

3. Legenda „O Lechu, Czechu i Rusie”

Dawno temu plemiona Słowian zamieszkiwały dalekie krainy. Żyli w dobrobycie i w zgodzie ze sobą. Na czele trzech największych i najpotężniejszych rodów stali trzej bracia: Lech, Czech i Rus. Ludzie cieszyli się z wielkiej mądrości swych przywódców, a dobrobyt jaki nastał za ich panowania spowodował, iż plemiona słowiańskie znacznie się rozrosły. Niestety wraz ze wzrostem ilości ludności zaczęło brakować ziaren z pobliskich pól, zwierzyny w lasach oraz ryb w rzekach. Ludzie zaczęli obawiać się głodu. Bracia dostrzegli ten problem i postanowili naradzić się co można z tym zrobić. Długo debatowali, aż w końcu postanowili poszukać nowych ziem dla swoich rodów.

Na drugi dzień zwołali swoje rodziny i przyjaciół i obwieścili co postanowili. Początkowo ludziom nie spodobał się pomysł braci, ale zaufali ich mądrości i decyzjom. Najbliższe dni rody spędziły na przygotowaniach do wyprawy. Pakowali swój dobytek i wznosili modły do swoich bóstw o powodzenie poszukiwań nowych ziem. Przyszedł w końcu dzień w którym opuścili swoje domostwa. Przodem jechali zbrojni, aby sprawdzać jakie niebezpieczeństwa czekają wędrowców. Za wojami jechały wozy ze starcami, kobietami i dziećmi oraz całym dobytkiem rodów słowiańskich. Na końcu jechał znów mały oddział straży, aby zapewnić bezpieczeństwo podróżników również za ich plecami.

Droga była ciężka. Czasem trzeba było przebrnąć rwące rzeki, czasem przepędzić atakujące watahy wilków lub dzikich plemion. Czasem podróżujący musieli przedzierać się przez gęste puszcze, w mrokach w których czaiły się tajemnicze stwory. Słowianie ufali jednak swoich przywódcom Lechowi, Czechowi i Rusowi, a dla ich wsparcia jeszcze mocniej modlili się do swoich bóstw i uparci dążyli przed siebie.

Po wielu tygodniach znaleźli się wśród bezkresnych, żyznych równin, wśród których błyszczały w słońcu wody wielu rzek. Podczas postoju Rus rzekł do braci:
– Moi ludzie są już zmęczeni podróżą. Czujemy, iż te stepy są nam pisane i tu będzie nasz dom. Tu zostaniemy i założymy naszą osadę.
Lech i Czech pożegnali się z bratem, przysięgli, że jeszcze kiedyś się spotkają i ruszyli w dalszą podróż. Postanowili ruszyć za słońcem stojącym w zenicie, gdyż starszy z braci Czech lubił ciepło dawane przez promienie słoneczne.

Po wielu dniach podróży dotarli do wielkiej góry. Rozbili obóz u jej stóp. Przyszedł wtedy Czech do Lecha i tak mówi:
– Wiesz dobrze jak kocham słońce, a z tej góry będę miał bliżej do jego promieni. Ziemie są tu bardzo urodzajne. Tu zostaniemy i założymy osadę dla mego ludu.

Trudno było Lechowi opuścić brata, ale wiedział, że w końcu i on znajdzie swoje miejsce. Po kilku dniach pożegnał Czecha, przypomniał o przysiędze jaką złożyli jeszcze z Rusem, iż pewnego dnia się spotkają i ruszył w dalszą podróż. Po wielu dniach rozbili obóz i zaczęli przygotowywać posiłek. Lech rozejrzał się po okolicy. Ujrzał rzeki pełne ryb, bory pełne zwierzyny i ziemie nie mniej żyzne jak te Czecha i Rusa. Spojrzał na swoich ludzi, dostrzegł ich zmęczenie ciągła podróżą i tak do nich przemówił.
– Nadszedł kres naszej podróży. Czuję, iż to jest nasze miejsce i tu powinniśmy zostać. Tu założymy naszą osadę.
Ludzie ucieszyli się bo byli już bardzo strudzeni, jednak pragnęli, aby bóstwa dały im znak, iż jest to faktycznie koniec ich podróży. W tym też momencie gdzieś z góry rozległ się głośny okrzyk. Słowianie unieśli głowy, aby zobaczyć skąd on dobiega i ujrzeli wielkiego białego orła lądującego w gnieździe na szczycie ogromnego dębu. Widok zapierał dech w piersiach. Biel piór ptaka odcinała się pięknie na tle czerwieni nieba i zachodzącego właśnie słońca. Nikt nie miał wątpliwości, iż jest to znak na który czekali.

W miejscu w którym rozbili obóz zbudowano gród. Na cześć ptaka, który zakończył ich wędrówkę nadano osadzie kształt orlego gniazda i nazwano Gnieznem, zaś biały orzeł na tle czerwieni stał się godłem rodu Lecha, a później całego państwa polskiego, któremu ów ród dał swój początek.

https://www.youtube.com/watch?v=yMWBZkLlaa0

Dzieci po wysłuchaniu próbują odpowiedzieć na pytania:

– Kim byli dla siebie Lech, Czech i Rus?

– Czego szukali bracia wędrując po świece?

– Co skłoniło Lecha do zakończenia wędrówki?

– Jak nazwano gród, który założył Lech i co było jego znakiem?

– Od czego pochodzi nazwa naszego Państwa?

 

4. „Mój kraj” – rozwiązywanie zagadek Ewy Stadtmüller.


Jej flagi – biało-czerwone.
Jej godło – orzeł w koronie.
Jej hymn – to pieśń bojowa.
Jej skarb – ojczysta mowa. (Polska)

Na tle czerwieni orzeł biały,
piękny, dostojny i wspaniały.
Koroną przyozdobił głowę.
Ten znak to nasze ….. państwowe. (godło)

Jak się zwie ta pieśń niezwykła,
dla nas wyjątkowa,
„Jeszcze Polska nie zginęła”
– to jej pierwsze słowa. (hymn narodowy)

W jej herbie syrenka
tarczę dzierży w dłoni.
Tą tarczą swe miasto
od wrogów osłoni. (Warszawa)

Od gór aż do morza
przez Polskę przepływa.
W jej nurtach niejedna
legenda się skrywa. (Wisła)

W polskim godle umieszczony
ptak stworzony do korony. (orzeł)


5. Piosenka „Jestem Polakiem”

Jesteśmy Polką i Polakiem
Dziewczynką fajną i chłopakiem
Kochamy Polskę z całych sił
Chcemy byś również kochał ją i ty
I ty

Ciuchcia na dworcu czeka
Dziś wszystkie dzieci pojadą nią by poznać kraj
Ciuchcia pomknie daleko
I przygód wiele na pewno w drodze spotka nas

Jesteśmy Polką i Polakiem
Dziewczynką fajną i chłopakiem
Kochamy Polskę z całych sił
Chcemy byś również kochał ją i ty
I ty

Pierwsze jest Zakopane
Miejsce wspaniała
Gdzie góry i górale są
Kraków to miasto stare
W nim piękny Wawel
Obok Wawelu mieszkał smok

Jesteśmy Polką i Polakiem
Dziewczynką fajną i chłopakiem
Kochamy Polskę z całych sił
Chcemy byś również kochał ją i ty
I ty

Teraz to już Warszawa
To ważna sprawa
Bo tu stolica Polski jest
Wisła, Pałac Kultury, Królewski Zamek
I wiele innych, pięknych miejsc

Jesteśmy Polką i Polakiem
Dziewczynką fajną i chłopakiem
Kochamy Polskę z całych sił
Chcemy byś również kochał ją i ty
I ty

Toruń z daleka pachnie
Bo słodki zapach pierników kusi mocno nas
Podróż skończymy w Gdański
Stąd szarym morzem można wyruszyć dalej w świat

Jesteśmy Polką i Polakiem
Dziewczynką fajną i chłopakiem
Kochamy Polskę z całych sił
Chcemy byś również kochał ją i ty
I ty
/2x

https://www.youtube.com/watch?v=plug6OIrxRM


6. Język angielski

Driving in my car (piosenka, karty obrazkowe oraz karty pracy dostępne tutaj)

https://supersimple.com/song/driving-in-my-car/

driving- / drajwing/ – prowadzenie (pojazdu)

car- / kar/- samochód

fast-/ fast/- szybko

slow-/ sloł/- wolno

riding- / rajding/- jeżdżenie , przejażdżka

bike- / bajk/- rower

pedal- / pedyl/ – pedałować

rowing- / rołing/- wiosłowanie

boat- / bołt/- łódź

splash- / splasz/- pluskać

train-/ trejn/- pociąg

flying-/ flajing/- latanie

airplane- / erplejn/- samolot


7. Karty pracy